अन्त:पुरगतं वत्सं श्रुत्वा रामेण निर्ह्वतम् । धर्षणारोषसंविग्ना: कार्तवीर्यसुता हता:
antaḥpuragataṁ vatsaṁ śrutvā rāmeṇa nirhṛtam | dharṣaṇāroṣasaṁvignāḥ kārtavīryasutā hatāḥ ||
Услышав, что телёнок, похищенный Рамой, был внесён во внутренние покои царского дворца, сыновья Карттавирьи, потрясённые и воспламенённые унизительным гневом, были убиты.
नाग उवाच
The verse highlights how humiliation and uncontrolled wrath can rapidly escalate into lethal violence, underscoring the ethical danger of acting from roṣa (anger) rather than dharma-guided restraint.
A calf is reported to have been taken and placed within the royal inner quarters; upon hearing this affront, the sons of Kārtavīrya become agitated with insulting anger, and they are killed by Rāma (Paraśurāma).