Āścarya-kathana: Brāhmaṇa–Nāga Dialogue on Sūrya (Vivasvat) and the ‘Second Sun’ Phenomenon
एवमेक॑ सांख्ययोगं वेदारण्यकमेव च
evaṁ ekaṁ sāṅkhyayogaṁ vedāraṇyakam eva ca | pañcarātrāgamaṁ caiva bhaktimārga-pradarśakam || ete sarve śāstrāṇi ekalakṣya-sādhakāni iti ekam ucyante | anyonyāṅgāni caite | sarvakarmāṇi bhagavato nārāyaṇasya caraṇāravindeṣu samarpayitum ekānta-bhaktānāṁ dharmaḥ ||
Вайшампаяна сказал: Таковы Санкхья — учащая различению между Атманом и не-Атманом; Йога — наставляющая в обуздании превращений ума; Араньяка-часть Вед (Упанишады), раскрывающая недвойственность индивидуальной души и Брахмана; и традиция Панчаратры, излагающая путь бхакти: всё это именуют единым, ибо служит одной цели. Они взаимно поддерживают друг друга, каждая — как член другой. Для преданных, устремлённых единственно, истинная дхарма — возложить все деяния к лотосным стопам Господа Нараяны.
वैशम्पायन उवाच
Different spiritual disciplines—Sāṅkhya (discernment), Yoga (mental restraint), Upaniṣadic wisdom (non-duality of jīva and brahman), and Pañcarātra devotion—are not competing systems but complementary means toward one goal; for the one-pointed devotee, the culmination is dedicating all actions to Nārāyaṇa.
In Vaiśampāyana’s discourse within the Śānti Parva’s instruction on dharma and liberation, he synthesizes multiple śāstric approaches and frames them as mutually supportive, concluding with a devotional ethic of offering every deed to the Lord.