Nāga-āyatana-darśana-pratīkṣā — The Brāhmaṇa’s Request and Waiting on the Gomatī
षष्टिदन्तावष्टदंष्टी मेघौघसदृशस्वनौ । स्वास्यौ पृथुललाटौ च सुभ्रू सुहनुनासिकौ
ṣaṣṭidantāv aṣṭadaṃṣṭī meghaughasadṛśasvanau | svāsyau pṛthulalāṭau ca subhrū suhanunāsikau ||
Вайшампаяна сказал: «У них было шестьдесят зубов и восемь выдающихся клыков; их голоса гремели глубоко, словно громада дождевых туч. Лица их были прекрасны, лбы широки, брови изящно изогнуты, подбородок и нос хорошо сложены — так что от них исходило необычайное сияние».
वैशम्पायन उवाच
The verse supports a Shanti Parva theme: the ideal ruler or exemplary person is recognized not merely by power but by auspicious signs and dignified presence—symbolizing inner excellence, self-mastery, and fitness for dharmic leadership.
Vaiśampāyana is describing the extraordinary physical features and imposing, auspicious appearance of the subjects under discussion, emphasizing their beauty and the thunder-like depth of their voices as part of a larger portrayal of ideal qualities.