Shloka 10
Atithi-prāpti and the Brāhmaṇa’s Deliberation on Triadic Dharma (अतिथिप्राप्तिः धर्मत्रयविचारश्च)
किं च ब्रह्मा च रुद्रश्न शक्रश्न बलभित् प्रभु:,इसके सिवा ब्रह्मा, रुद्”र और बलासुरका वध करनेवाले सामर्थ्यशाली इन्द्र एवं सूर्य, तारापति चन्द्रमा, वायु, अग्नि, वरुण, आकाश, पृथ्वी तथा जो अवशिष्ट देवता बताये गये हैं, वे सब कया परमात्माके रचे हुए अपने मोक्षमार्गको नहीं जानते हैं? जिससे कि निश्चल, क्षयशून्य एवं अविनाशी मार्गका आश्रय नहीं लेते हैं?
kiṁ ca brahmā ca rudraś ca śakraś ca balabhit prabhuḥ | sūryaḥ tārāpatiś candraḥ vāyur agnir varuṇaḥ kham pṛthivī ca ye cāvaśiṣṭā devāḥ proktāḥ te sarve kim paramātmanā racitaṁ svaṁ mokṣamārgaṁ na jānanti | yena niścalaṁ kṣayaśūnyaṁ cāvināśi mārgaṁ nāśrayanti ||
Джанамеджая сказал: «А как же Брахма, Рудра, Шакра (Индра), могучий убийца Балы, и Сурья; Сома — владыка звёзд; Ваю, Агни, Варуна; даже пространство и земля — и все прочие божества, о которых было сказано: неужели они не знают пути освобождения, созданного Высшим Я для их собственного спасения? Потому ли они не прибегают к этому неподвижному, неистощимому и неразрушимому пути?»
जनमेजय उवाच
Educational Q&A
Even the highest cosmic powers and deities are questioned in relation to liberation: true mokṣa depends on knowing and taking refuge in the imperishable path grounded in the Paramātman, not merely on status, power, or cosmic function.
In the Śānti Parva’s discourse on liberation, King Janamejaya presses the teacher by asking whether major gods—Brahmā, Rudra, Indra and others—know the Supreme Self’s path to mokṣa, and if not, why they do not resort to that steady, undecaying, imperishable way.