एवं लोका वदिष्यन्ति नरनारायणावृषी । उद्युक्तौ दहत: क्षत्रं लोककार्यार्थमीश्वरौ
evaṁ lokā vadiṣyanti nara-nārāyaṇāvṛṣī | udyuktau dahataḥ kṣatraṁ loka-kāryārtham īśvarau ||
«И так будут говорить люди: “Мудрецы Нара и Нараяна, быкоподобные,—владыки-державцы—встали во всеоружии и сожгли воинскую мощь, ради блага мира.”»
(भीष्म उवाच
Even extraordinary force, when attributed to divine sages like Nara–Nārāyaṇa, is framed as legitimate only when undertaken for loka-kārya—restoring balance and safeguarding the world’s welfare—rather than for personal gain or anger.
Bhīṣma reports how people will describe Nara and Nārāyaṇa: as two lordly sages who, once roused to action, ‘burned’ (i.e., decisively crushed) kṣatra—militant royal power—because it had become a burden to the world, acting with a world-protecting purpose.