Shloka 9
पितृयज्ञे नारायणतत्त्वम् — The Nārāyaṇa Grounding of Ancestral Offerings
नारदेनाभ्यनुज्ञात: शुको द्वैपायनात्मज: । अभिवाद्य पु]नर्योगमास्थायाकाशमाविशत्,नारदजीकी आज्ञा पाकर व्यासकुमार शुकदेवजी उन्हें प्रणाम करके पुनः योगमें स्थित हो आकाशमें प्रविष्ट हुए। कैलासशिखरसे उछलकर वे तत्काल आकाशमें जा पहुँचे और सुनिश्चित ज्ञान पाकर वायुका रूप धारण करके श्रीमान् शुकदेव अन्तरिक्षमें विचरने लगे
nāradenābhyanujñātaḥ śuko dvaipāyanātmajaḥ | abhivādya punar yogam āsthāyākāśam āviśat ||
Получив дозволение Нарады, Шука — сын Двайпаяны (Вьясы) — поклонился в почтении и, вновь утвердившись в йогическом сосредоточении, вошёл в небесную высь.
शुक उवाच
Educational Q&A
The verse underscores disciplined renunciation guided by proper spiritual authority: after receiving Nārada’s consent, Śuka acts with humility (salutation) and steadiness (re-entering yoga), illustrating the yogin’s non-attachment and inner freedom.
Śuka, Vyāsa’s son, is granted leave by Nārada; he bows to him, resumes yogic absorption, and then departs by entering the sky—signaling his continued journey as an accomplished ascetic.