Shloka 48
नरनारायण-नारदसंवादः
Nara-Nārāyaṇa–Nārada Discourse on Vision, Elements, and Entry into Vāsudeva
ततो मुहुर्त संचिन्त्य निश्चितां गतिमात्मन: । परावरज्ञो धर्मस्य परां नै:श्रेयसीं गतिम्,तदनन्तर उन्होंने दो घड़ीतक अपनी निश्चित गतिके विषयमें विचार किया; फिर भूत और भविष्यके ज्ञाता शुकदेवजीको अपने धर्मकी कल्याणमयी परम गतिका निश्चय हो गया
tato muhūrtaṃ saṃcintya niścitāṃ gatim ātmanaḥ | parāvarajño dharmasya parāṃ naiḥśreyasīṃ gatim ||
Затем, недолго поразмыслив о пути, который он избрал для себя, он — ведающий высшее и низшее и знающий стези дхармы — пришёл к твёрдому решению относительно высочайшего, благодатного пути, ведущего к окончательному благу. Этот стих подчёркивает сознательное самоиспытание и выбор высшей цели дхармы вместо меньших стремлений.
नारद उवाच