Shloka 33
स तस्यासनमादिश्य निश्चक्राम ततः पुनः । त॑ चारुवेषा: सुश्रोण्यस्तरुण्य: प्रियदर्शना:,परं पञ्चाशतं नार्यो वारमुख्या: समाद्रवन् । वहाँ उनके लिये सुन्दर आसन बताकर राजमन्त्री पुन: प्रमदावनसे बाहर निकल आये। मन्त्रीके जाते ही पचास प्रमुख वारांगनाएँ शुकदेवजीके पास दौड़ी आयीं। उनकी वेश-भूषा बड़ी मनोहारिणी थी। वे सब-की-सब देखनेमें परम सुन्दरी और नवयुवती थीं। वे सुरम्य कटिप्रदेशसे सुशोभित थीं। उनके सुन्दर अंगोंपर लाल रंगकी महीन साड़ियाँ शोभा पा रही थीं। तपाये हुए सुवर्णके आभूषण उनका सौन्दर्य बढ़ा रहे थे। वे बातचीत करनेमें कुशल और नाचने-गानेकी कलामें बड़ी प्रवीण थीं। उनका रूप अप्सराओंके समान था, वे मन्द मुसकानके साथ बातें करतीं और दूसरोंके मनका भाव समझ लेती थीं। कामचर्यामें कुशल और सम्पूर्ण कलाओंका विशेष ज्ञान रखनेवाली थीं
sa tasyāsanam ādiśya niścakrāma tataḥ punaḥ | taṁ cāruveṣāḥ suśroṇyas taruṇyaḥ priyadarśanāḥ, paraṁ pañcāśataṁ nāryo vāramukhyāḥ samādravan |
Бхишма сказал: «Указав ему подходящее место, министр снова вышел. Едва министр удалился, как к нему поспешили пятьдесят самых знатных куртизанок — юные, пленительные, изящно одетые, с грациозными бёдрами и приятными чертами. Их наряды и украшения ещё более усиливали красоту; они были искусны в беседе, а также в пении и танце, и умели угадывать настроение других. В нравственной рамке “Шанти-парвы” эта сцена служит намеренным испытанием: перед человеком, устремлённым к духовному, ставят соблазн удовольствия и светского обаяния, чтобы проверить стойкость ума и власть над желанием.»
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The passage underscores restraint and inner steadiness: worldly allure—beauty, art, charm, and sensual invitation—can be intentionally arranged as a test, and ethical strength is shown by not being driven by desire.
A minister arranges hospitality by indicating a seat and then leaves; immediately afterward, fifty prominent courtesans approach the guest, richly adorned and skilled in arts and conversation, suggesting a planned attempt to entice or examine his composure.