Mahāvasu’s Fall by Speech-Error and Release through Devotion (अज-विवादः वसोः शापः विमोचनं च)
हाहा हूृह्श्न गन्धर्वो तुष्ठवुः शुकसम्भवम् | गन्धर्व गाने और अप्सराएँ नृत्य करने लगीं। देवताओंकी दुंदुभियाँ बड़े जोर-जोरसे बज उठीं। विश्वावसु, तुम्बुर, नारद, हाहा और हूहू आदि गन्धर्व शुकदेवजीके जन्मकी बधाई गाने लगे
hāhā hūhūś ca gandharvāḥ tuṣṭuvuḥ śukasambhavam | gandharvagāne apsarasaś ca nṛtyituṃ pravavṛtuḥ | devānāṃ dundubhayo mahāsvanena nināduḥ | viśvāvasuḥ tumburuḥ nāradaḥ hāhā hūhūś ca śukadevasya janma-mahotsave stutim agāyan |
Бхишма сказал: «Гандхарвы — среди них Хаха и Хуху — воспели хвалу, празднуя рождение Шуки. Когда их песнопения вознеслись, апсары начали плясать, а небесные литавры богов (дундубхи) загремели во всю мощь. Вишвавасу, Тумбуру, Нарада и гандхарвы, такие как Хаха и Хуху, пели благие поздравления в честь явления Шукидевы».
भीष्म उवाच
The verse underscores the auspiciousness of a great sage’s advent: when a being destined for spiritual realization is born, the cosmos responds with harmony—music, dance, and divine acclaim—signaling that renunciation and wisdom are themselves celebrated as a form of dharma.
Bhishma describes a celestial celebration at Śukadeva’s birth: Gandharvas (including Hāhā and Hūhū) sing praises, Apsarases dance, the gods’ drums resound, and renowned celestial musicians like Viśvāvasu, Tumburu, and Nārada offer congratulatory hymns.