Shloka 84
देवतापितृप्रश्नः — Nārada at Badarīāśrama: the ultimate referent of daiva and pitṛ worship
जो लोग तपोवनोंमें पैदा हुए और वहीं मृत्युको प्राप्त हो गये, उन्हें थोड़े-से ही धर्मकी प्राप्ति होती है; क्योंकि वे काम-भोगोंको जानते ही नहीं थे (अतः उन्हें त्यागनेके लिये उनको कष्ट सहन नहीं करना पड़ता) ।। यस्तु भोगान् परित्यज्य शरीरेण तपश्चरेत् । नतेन किंचिन्न प्राप्त तन्मे बहु मतं फलम्,जो भोगोंका परित्याग करके तपोवनमें जाकर शरीरसे तपस्या करता है, उसके लिये कोई ऐसी वस्तु नहीं, जो प्राप्त न हो। वही फल मुझे अधिक जान पड़ता है
vyāsa uvāca | ye lokāḥ tapovaneṣu jāyante tatraiva ca mṛtyuṃ prāpnuvanti, teṣāṃ alpaiva dharmaprāptiḥ; yataḥ te kāma-bhogān na jānanti (ataḥ tyāgāya teṣāṃ duḥkha-sahanaṃ na bhavati) || yas tu bhogān parityajya tapovanaṃ gatvā śarīreṇa tapaś caret | na tena kiñcin na prāptaṃ; tan me bahu mataṃ phalam ||
Вьяса сказал: Те, кто рождаются в лесных ашрамах и там же умирают, достигают лишь малой доли дхармы, ибо они никогда не знали чувственных наслаждений; потому, отрекаясь от них, им не приходится переносить тяготы подлинной внутренней борьбы. Но тот, кто, познав удовольствия, сознательно оставляет их и затем в лесу совершает телесные аскезы, — для него нет ничего недостижимого. Это, по моему разумению, и есть плод более великий.
व्यास उवाच