नारद–शुक संवादः
Impermanence, Svabhāva, and Śuka’s Resolve for Yoga
तदनन्तर मुझे तापसे दग्ध होता देख भगवान् सूर्यने कहा--'“तात! तुम दो घड़ीतक इस तापको सहन करो। फिर यह स्वयं ही शीतल एवं शान्त हो जायगा” ।।
tad-anantaraṁ māṁ tāpasena dagdhaṁ hotaṁ dṛṣṭvā bhagavān sūrya uvāca— “tāta! tvaṁ dve ghaṭike tāvat imaṁ tāpaṁ sahiṣyase; tataḥ svayam eva śītalaṁ śāntaṁ ca bhaviṣyati.” śītībhūtaṁ ca māṁ dṛṣṭvā bhagavān āha bhāskaraḥ— “pratiṣṭhāsyati te vedaḥ sakhilaḥ sottaro dvija.”
Затем, увидев, как меня жжёт жар подвижничества, благословенный Солнце-бог сказал: «Дитя, вынеси этот жар две гхатика; потом он сам собой станет прохладным и тихим». Когда же я совершенно остыл, божественный Бхаскара, увидев меня, произнёс: «О дважды-рождённый, весь Веда—полный, вместе со своим “уттара” (Упанишадами, завершающими частями)—прочно утвердится в тебе».
याज़्ञवल्क्य उवाच
Endurance and disciplined tapas lead to inner cooling (śānti) and readiness for higher knowledge; when the seeker is purified and steadied, sacred learning—up to the Upaniṣadic culmination—can become firmly established within.
Yājñavalkya describes being scorched by ascetic heat; the Sun-god instructs him to endure briefly until the heat naturally subsides. Once cooled, the Sun blesses him that the complete Veda, including its culminating teachings (uttara/Upaniṣads), will be established in him.