Shloka 10
सुवर्णष्ठीविनोपाख्यानम्
The Account of Suvarṇaṣṭhīvin
“राजाको मनोवाञ्छित वर देकर संतुष्ट करो। वे जो-जो चाहते हैं, वह सब उन्हें मिले। तुम्हारी राय हो तो हम दोनोंकी तपस्यासे उनके मनोरथकी सिद्धि हो” ।। तत आहूय राजानं सूंजयं जयतां वरम् । पर्वतो5नुमतो वाक्यमुवाच कुरुपुज़व,कुरुश्रेष्ठ! तब मेरी अनुमति ले पर्वतने विजयी वीरोंमें श्रेष्ठ राजा सृंजयको बुलाकर कहा --
rājānaṃ manovāñchitaṃ varaṃ dattvā saṃtuṣṭa kuru | ye ye icchanti tat sarvaṃ teṣāṃ prāpyatām | yadi te matir asti, āvayoḥ tapasā teṣāṃ manorathasya siddhir bhaviṣyatīti || tata āhūya rājānaṃ sṛñjayaṃ jayatāṃ varam | parvato 'numato vākyaṃ uvāca kuru-puṅgava kuru-śreṣṭha |
Нарада сказал: «Удовлетвори царя, даровав ему желанный дар. Чего бы он ни пожелал — пусть всё это будет им получено. Если ты согласен, то силою нашего обоих подвижничества его замысел осуществится». Тогда Парвата, получив моё согласие, призвал царя Сринджая — лучшего среди победоносных героев — и сказал ему: «О бык среди Куру, о лучший из Куру!»
नारद उवाच