नारद-समङ्ग-संवादः — The Nārada–Samaṅga Dialogue on Fearlessness and Equanimity
सुसुखं बत जीवामि यस्य मे नास्ति किंचन । मिथिलायां प्रदीप्तायां न मे दह्युति किंचन
su-sukhaṃ bata jīvāmi yasya me nāsti kiṃcana | mithilāyāṃ pradīptāyāṃ na me dahyati kiṃcana ||
Бхишма сказал: «Воистину, я живу в великом спокойствии, ибо ничто, решительно ничто, не принадлежит мне. Даже если Митхила вспыхнет огнём, ничто из моего не сгорит». (Эти слова, приписываемые царю Джанаке, выражают нравственный смысл неприсвоения: когда исчезает чувство “моё” (mamatā), внутренний мир остаётся непоколебимым среди утрат, бедствий и потрясений.)
भीष्म उवाच
The verse teaches aparigraha/non-possessiveness: when one abandons the sense of ownership (‘mine-ness’), one remains inwardly secure even if external possessions, status, or the whole city/kingdom is destroyed.
In the Shanti Parva’s instruction on dharma and right conduct, Bhishma cites (or echoes) King Janaka’s famous declaration to illustrate the ideal of a wise ruler who is inwardly detached—so that even a calamity like Mithilā burning does not disturb him through personal loss.