Shloka 7
कुण्डधारोपाख्यानम्
Kuṇḍadhāra-Upākhyāna: Dharma’s Superiority over Wealth and Desire
समानां श्रद्धधानानां संयतानां सुचेतसाम् । कुर्वतां यज्ञ इत्येव न यज्ञो जातु नेष्यते,“जो हानि और लाभमें समान भाव रखनेवाले, श्रद्धालु, संयमी और शुद्ध चित्तवाले पुरुष हैं तथा यज्ञको कर्तव्य समझकर करते हैं, उनका यज्ञ कभी असफल नहीं होता
samānāṁ śraddadhānānāṁ saṁyatānāṁ sucetasām | kurvatāṁ yajña ity eva na yajño jātu neṣyate ||
Бхишма сказал: «У тех, кто одинаково относится к прибыли и утрате, кто исполнен шраддхи, самообладания и чистого, внимательного ума, и кто совершает жертвоприношение (яджню) лишь как долг, — такая яджня никогда не терпит краха».
भीष्म उवाच
Educational Q&A
A sacrifice succeeds when grounded in inner qualities—equanimity toward gain and loss, faith, self-restraint, and purity of mind—and when performed as duty rather than as a bargain for results.
In the Śānti Parva’s instruction on dharma, Bhīṣma continues advising Yudhiṣṭhira, emphasizing that the efficacy of yajña depends on the performer’s disciplined intention and mental steadiness, not merely on external ritual factors.