परिनिछितकर्माण: प्रजानुग्रहकाम्यया । ज्ञानी ब्राह्मणोंने अपनेको ही यज्ञका उपकरण मानकर मानसिक यज्ञका अनुष्ठान किया है। उन्होंने प्रजाहितकी कामनासे ही मानसिक यज्ञका अनुष्ठान किया है
pariniścita-karmāṇaḥ prajā-anugraha-kāmyayā | jñānī brāhmaṇaḥ ātmānam eva yajñasya upakaraṇaṃ matvā mānasa-yajñasya anuṣṭhānaṃ kṛtavān | sa prajā-hita-kāmanayā eva mānasa-yajñasya anuṣṭhānaṃ kṛtavān |
Чуладхара сказал: «Твёрдо утвердив свои деяния и совершая их из сострадания к живым существам, мудрый брахман совершил жертвоприношение в уме. Приняв собственное “я” за самое орудие жертвы, он исполнил этот внутренний обряд лишь из желания содействовать благу народа».
चुलाधार उवाच
True sacrifice can be internal: a wise person treats the self as the instrument of worship and performs a ‘mental yajña’ motivated not by display or gain, but by compassion and the welfare of all beings.
Chulādhāra describes a spiritually wise brāhmaṇa who, with firm resolve, performs an inward (mental) sacrifice. The emphasis is on intention—undertaking disciplined inner practice specifically for the benefit of the people/creatures.