Shloka 7
तुलाधार-उपदेशः
Tulādhāra’s Instruction to Jājali on Ahiṃsā and Abhaya-dāna
आकाश स्य गुण: शब्दो व्यापित्वं च्छिद्रतापि च | अनाश्रयमनालम्बमव्यक्तमविकारिता,शब्द, व्यापकता, छिद्र होना, किसी स्थूल पदार्थका आश्रय न होना, स्वयं किसी दूसरे आधारपर न रहना, अव्यक्तता, निर्विकारता, प्रतिघातशून्यता और भूतता अर्थात् श्रवणेन्द्रियका कारण होना और विकृतिसे युक्त होना--से सब आकाशके गुण हैं। इस प्रकार पठचमहाभूतोंके ये पचास गुण बताये गये हैं
ākāśasya guṇaḥ śabdo vyāpitvaṃ cchidratāpi ca | anāśrayam anālambam avyaktaṃ avikāritā ||
Бхишма разъясняет определяющие свойства акаши (эфира/пространства): её отличительный признак — звук; она всепроникающа и «пориста», то есть даёт место. Она не опирается ни на какую грубую основу и не покоится на ином основании; для обычного восприятия она непроявлена и по существу остаётся неизменной. Так он продолжает систематическое перечисление качеств пяти великих элементов в «Шанти-парве», как часть нравственно-философского наставления о постижении реальности и взращивании различающего разумения.
भीष्म उवाच