Adhyāya 199: Karma–Jñāna Causality and the Nirguṇa Brahman
Manu’s Instruction
यम उवाच तपसोअ<स्य सुतप्तस्य तथा सुचरितस्य च । फलप्राप्तिस्तव श्रेष्ठा यमो<हं त्वामुपब्रुवे,यमराज बोले--ब्रह्मन! तुम्हारेद्वारा भलीभाँति की हुई इस तपस्याका तथा शुभ आचरणोंका भी तुम्हें उत्तम फल प्राप्त हुआ है। मैं यमराज हूँ और स्वयं तुमसे यह बात कहता हूँ
yama uvāca tapaso 'sya sutaptasya tathā sucaritasya ca | phalaprāptis tava śreṣṭhā yamo 'haṃ tvām upabrūve ||
Яма сказал: «О брахман, благодаря твоей аскезе (тапас), совершённой должным образом и вынесенной до конца, а также благодаря твоему благому поведению, ты обрёл превосходную награду. Я — Яма, и я сам возвещаю тебе это».
यम उवाच
True spiritual reward arises from both disciplined austerity (tapas) and sustained good conduct (sucarita). The verse links inner effort and ethical behavior to the rightful attainment of results (phala).
Yama identifies himself and directly addresses the interlocutor, affirming that the person’s well-performed austerities and virtuous conduct have borne an excellent fruit, thereby authoritatively validating the moral-spiritual outcome.