Shloka 8
मनुरुवाच — इन्द्रिय-मनः-ज्ञान-क्रमः
Manu on the hierarchy of senses, mind, and knowledge
वेदवादाश्न निर्वत्ता: शान्ता ब्रह्मण्यवस्थिता: । सांख्ययोगौ तु यायुक्तौ मुनिभि: समदर्शिभि:,यदि जप करनेवाले साधकको अणिमा आदि एऐकश्वर्य प्राप्त हों और वह उनमें अनुरक्त हो जाय तो वह ही उसके लिये नरक है, वह उससे छुटकारा नहीं पाता है ।। रागेण जापको जप्यं कुरुते तत्र मोहितः । यत्रास्य राग: पतति तत्र तत्रोपपद्यते जो जापक मोहके वशीभूत हो विषयासक्तिपूर्वक जप करता है, वह जिस फलमें उसकी आसक्ति होती है, उसीके अनुरूप शरीरको प्राप्त होता है। इस प्रकार उसका पतन हो जाता है
Bhīṣma uvāca: vedavādāś ca nirvṛttāḥ śāntā brahmaṇy avasthitāḥ | sāṅkhyayogau tu yāyuktau munibhiḥ samadarśibhiḥ || rageṇa jāpako japyaṃ karute tatra mohitaḥ | yatrāsya rāgaḥ patati tatra tatropapadyate ||
Бхишма сказал: «Те, кто превзошёл одни лишь прения о Ведах, становятся внутренне исполненными, умиротворёнными и прочно утверждёнными в Брахмане. Такие провидцы с равным видением должным образом соединяют санкхью и йогу. Но если практикующий джапу, обманутый привязанностью, повторяет её с жаждой плодов, то куда бы ни пал его вожделенный помысел, там он и рождается вновь — обретая тело согласно самому предмету привязанности. Так привязанность делает духовную практику причиной падения, а не освобождения».
भीष्म उवाच