Shloka 11
Śarīrin, Buddhi, and the Limits of Sense-Perception (इन्द्रियबुद्धिशरीरिविचारः)
तस्य तत् पूर्वसंरुद्धमात्मन: षष्ठमान्तरम् । स्फुरिष्यति समुदशभ्रान्ता विद्युदम्बुधरे यथा,इस प्रकार प्रयत्न करनेसे जो इन्द्रियोंसहित मन कुछ देरके लिये स्थिर हो जाता है, वही फिर अवसर पाकर जैसे बादलोंमें बिजली चमक उठती है, उसी प्रकार पुनः बारंबार विषयोंकी ओर जानेके लिये चंचल हो उठता है
tasya tat pūrvasaṃruddham ātmanaḥ ṣaṣṭham antaram | sphuriṣyati samudaśabhrāntā vidyud ambudhare yathā ||
Бхишма сказал: Даже если прежним усилием ум вместе с чувствами был обуздан и некоторое время удерживался в неподвижности, он вновь вспыхивает, едва найдёт лазейку, — как молния, внезапно сверкающая в облаке. Так и ум снова и снова становится беспокойным и устремляется к предметам чувств, показывая, что самообладание требует бдительности и непрерывной дисциплины.
भीष्म उवाच