Shloka 32
बक-गौतमाख्यानम् / The Baka–Gautama Account
On Gratitude and Friendship Ethics
तदा हिमवत: शड्रे सुरम्ये पद्मतारके । शतयोजनविस्तारे मणिरत्नचयाचिते,वे असुरश्रेष्ठ घमण्डमें भरकर उन प्रजाओंके साथ बातचीत भी नहीं करते थे। तदनन्तर ब्रह्मर्षियोंसहित भगवान् ब्रह्मा हिमालयके सुरम्य शिखरपर उपस्थित हुए। वह इतना ऊँचा था कि आकाशके तारे उसपर विकसित कमलके समान जान पड़ते थे। उसका विस्तार सौ योजनका था। वह मणियों तथा रत्नसमूहोंसे व्याप्त था
tadā himavataḥ śṛṅge suramye padmatārake | śatayojanavistāre maṇiratnacayācite ||
Бхишма сказал: «Тогда на прекрасной вершине Химавата, столь высокой, что звезды в небе казались на ней распустившимися лотосами, простирался пик шириною в сто йоджан, усыпанный и нагроможденный самоцветами и драгоценными камнями. В этом месте явился Брахма — в сопровождении брахмариши, знаменуя торжественное космическое вмешательство среди гордыни и отчужденности сильных.»
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse frames a moral contrast: worldly pride and refusal to engage respectfully are set against the higher, stabilizing presence of Brahmā and the brahmarṣis. The imagery suggests that dharma is upheld not by arrogance but by alignment with cosmic order and reverence for wise counsel.
Bhishma describes a majestic Himalayan summit—vast, star-lotus-like, and gem-studded—where Brahmā arrives together with the brahmarṣis. The scene prepares for a significant divine or sage-led intervention in the unfolding account.