Shloka 30
त्रिवर्गमूलनिश्चयः — Determining the Roots of Dharma, Artha, and Kāma
Mahābhārata, Śānti-parva 123
रुद्राणामपि चेशान गोप्तारं विदथे प्रभुम् महात्मानं महादेवं विशालाक्षं सनातनम्,विशाल नेत्रोंवाले सनातन महात्मा महादेवजीने अपने आपको रुद्रोंका अधीश्वर तथा शक्तिशाली संरक्षक बनाया
rudrāṇām api ceśāna goptāraṃ vidathe prabhum | mahātmānaṃ mahādevaṃ viśālākṣaṃ sanātanam ||
Васухарома сказал: «Он — Ишана даже среди Рудр: могучий Владыка и хранитель в священном собрании; тот вечный Махадева, великодушный, широкоглазый, изначальный». Стих возвышает Шиву как верховного стража и председательствующую силу, утверждая благоговение в признании непреходящего божественного владычества.
वसुहरोम उवाच
Educational Q&A
The verse teaches reverent recognition of Śiva (Mahādeva) as the supreme sovereign and protector—even over the Rudras—emphasizing an eternal divine authority that safeguards order (dharma) and presides over sacred communal rites.
Vasuharoma is offering a praise-description (stuti) of Mahādeva, identifying him with titles like Īśāna, protector, and eternal wide-eyed Lord, situating him as the presiding power in a sacred assembly/ritual context.