Shloka 45
महाराज! अभिषेक हो जानेपर अभश्वत्थामाने नृपश्रेष्ठ दुर्योधनको हृदयसे लगाया और अपने सिंहनादसे सम्पूर्ण दिशाओंको प्रतिध्वनित करते हुए वहाँसे प्रस्थान किया ।। दुर्योधनो5पि राजेन्द्र शोणितेन परिप्लुत: । तां निशां प्रतिपेदेडथ सर्वभूतभयावहाम्,राजेन्द्र! खूनमें डूबे हुए दुर्योधनने भी सम्पूर्ण भूतोंके मनमें भय उत्पन्न करनेवाली वह रात वहीं व्यतीत की
sañjaya uvāca | mahārāja! abhiṣeke ho jāne para aśvatthāmāne nṛpaśreṣṭha duryodhanaṃ hṛdayena āliṅgya, sva-siṃhanādena sampūrṇā diśaḥ pratidhvanitāḥ kṛtvā tataḥ prasthitaḥ || duryodhano 'pi rājendra śoṇitena pariplutaḥ | tāṃ niśāṃ pratipede 'tha sarvabhūta-bhayāvahām ||
Санджая сказал: «О царь! Когда обряд посвящения был завершён, Ашваттхама сердечно обнял Дурьодхану. Затем, издав львиный рёв так, что все стороны света отозвались эхом, он покинул то место. И Дурьодхана тоже, о владыка царей, весь залитый кровью, провёл там ту ночь — ночь мрака, внушившую страх сердцам всех существ».
संजय उवाच