Duryodhana-śibira-praveśaḥ — The Pāṇḍavas Enter the Kaurava Camp; The Burning of Arjuna’s Chariot
(दाक्षिणात्य अधिक पाठके ८६३ “लोक मिलाकर कुल ५६३ श्लोक हैं।) फल रत () आज अत+- एकषेष्टितमो< ध्याय: पाण्डव-सैनिकोंद्वारा भीमकी स्तुति, श्रीकृष्णका दुर्योधनपर आशक्षेप, दुर्योधनका उत्तर तथा श्रीकृष्णके द्वारा पाण्डवोंका समाधान एवं शंखध्वनि धृतराष्ट्र रवाच हतं दुर्योधन दृष्टवा भीमसेनेन संयुगे । पाण्डवा: सृज्जयाश्वैव किमकुर्वत संजय,धृतराष्ट्रने पूछा--संजय! रणभूमिमें भीमसेनके द्वारा दुर्योधनको मारा गया देख पाण्डवों तथा सूंजयोंने क्या किया?
dhṛtarāṣṭra uvāca | hataṃ duryodhanaṃ dṛṣṭvā bhīmasenena saṃyuge | pāṇḍavāḥ sṛñjayāś caiva kim akurvata sañjaya ||
Дхритараштра сказал: «Санджая, когда Дурьодхана был убит Бхимасеной в сражении, что сделали Пандавы и сринджайи?»
युधिछिर उवाच
The verse highlights the moral weight of outcomes in war: the fall of a king is not merely a tactical event but a dharmic turning point, prompting reflection on what the victors do next—whether they act with restraint, duty, and propriety after vengeance and violence have reached their end.
Dhṛtarāṣṭra, hearing of Duryodhana’s death at Bhīma’s hands, questions Sañjaya about the immediate response of the Pāṇḍavas and their allies, the Sṛñjayas—seeking to know their actions and the battlefield’s aftermath.