Shloka 19
प्रस्ुतासि महाभागे सरसो ब्रह्मण: पुरा,“महाभागे! तुम पूर्वकालमें ब्रह्माजीके सरोवरसे प्रकट हुई हो। सरिताओंमें श्रेष्ठ सरस्वती! कठोर व्रतका पालन करनेवाले मुनि तुम्हारी महिमाको जानते हैं। प्रियदर्शने! तुम सदा मेरा भी प्रिय करती रही हो; अतः वरवर्णिनि! तुम्हारा यह लोकभावन महान पुत्र तुम्हारे ही नामपर “सारस्वत” कहलायेगा
prasūtāsi mahābhāge saraso brahmaṇaḥ purā | saritāṃ śreṣṭhe sarasvati kaṭhora-vrata-pālināḥ munayas tava mahimānaṃ viduḥ | priya-darśane tvaṃ sadā mama api priyaṃ karoti | ataḥ vara-varṇini ayaṃ loka-bhāvanaḥ mahān putras tavaiva nāmnā “sārasvata” iti khyātiṃ gamiṣyati ||
Вайшампаяна сказал: «О высокородная, в древние времена ты явилась из озера Брахмы. О Сарасвати, лучшая среди рек, мудрецы, соблюдающие суровые обеты, знают твоё величие. О прекрасная взору, ты и мне всегда была благосклонна. Потому, о светлоликая, этот великий сын — благодетель мира — будет назван твоим именем: “Сарасвата”.»
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse links spiritual greatness with recognized austerity and sacred origin: Sarasvatī’s sanctity is affirmed by sages, and the act of naming a beneficent son after her underscores how identity and renown are grounded in revered sources and virtues.
Vaiśaṃpāyana praises Sarasvatī, recalling her emergence from Brahmā’s lake and her esteem among ascetic sages, and declares that a great, world-benefiting son will be known by her name as ‘Sārasvata.’