Shloka 61
Sārasvata–Dadhīca Upākhyāna at Sarasvatī Tīrtha
Balarāma’s Pilgrimage Context
अभयं सर्वभूतेभ्यो यो दत्त्वा नावबुध्यते । भारत! यह देख फल-मूल, पवित्री (कुश), पुष्प और ओषधियाँ--ये सहस्रों पदार्थ यह कहकर बारंबार रोने लगे कि “यह खोटी बुद्धिवाला क्षुद्र देवल निश्चय ही फिर हमारा उच्छेद करेगा। तभी तो यह सम्पूर्ण भूतोंकी अभयदान देकर भी अब अपनी प्रतिज्ञाको स्मरण नहीं करता है” ।। ५९-६० $ || ततो भूयो व्यगणयत् स्वबुद्धया मुनिसत्तम:
abhayaṁ sarvabhūtebhyo yo dattvā nāvabudhyate | bhārata! phala-mūla-kuśa-puṣpa-oṣadhayaḥ—ime sahasraśaḥ padārthāḥ—iti punar-punar vilapya ruroduḥ: “eṣa khalu khotibuddhiḥ kṣudro devalaḥ punar asmākam ucchhedaṁ kariṣyati; tasmād eṣa sarvabhūtebhyo ’bhayadānaṁ dattvāpi idānīṁ svapratijñāṁ na smarati” ||
Вайшампаяна сказал: «О Бхарата, тот, кто даровал всем существам бесстрашие, но не понял (или не вспомнил) собственного обета,—из‑за него плоды и коренья, очищающая трава куша, цветы и целебные травы — бесчисленные творения природы — снова и снова начинали плакать, причитая: “Этот ничтожный Девала, с заблудшим разумом, непременно истребит нас ещё раз. Потому-то, даже даровав бесстрашие всем существам, он теперь не помнит своего обета.”»
वैशम्पायन उवाच