Dvaipāyana-hrade Duryodhanasya Māyā — Yudhiṣṭhirasya Dharmoktiḥ (Śalya-parva, Adhyāya 30)
तद् वचो भीमसेनस्य प्रियं श्रुत्वा विशाम्पते । अजातशणत्रु: कौन्तेयो हृष्टो$भूत् सह सोदरै:,प्रजानाथ! भीमसेनका वह प्रिय वचन सुनकर अजातशत्रु कुन्तीकुमार युधिष्ठिर अपने भाइयोंके साथ बड़े प्रसन्न हुए
tad vaco bhīmasenasya priyaṃ śrutvā viśāṃpate | ajātaśatruḥ kaunteyo hṛṣṭo 'bhūt saha sodaraiḥ ||
Санджая сказал: «О владыка народа, услышав эти приятные слова Бхимасены, Аджаташатру — Юдхиштхира, сын Кунти, — исполнился радости вместе со своими братьями.»
संजय उवाच
Even in a war setting, dharmic leadership is sustained by truthful, supportive counsel and by solidarity among brothers; joy here signals renewed resolve grounded in mutual trust rather than mere triumphalism.
Sañjaya reports that Yudhiṣṭhira (called Ajātaśatru and Kaunteya) becomes pleased and encouraged after hearing Bhīma’s agreeable words, and he shares this uplift with his brothers.