Shloka 32
धृतराष्ट्र-संजय-संवादः — दुर्योधनस्य ह्रदप्रवेशः
Dhṛtarāṣṭra–Saṃjaya Dialogue: Duryodhana’s Entry into the Lake
पर्वतं वारिधाराभि: सविद्युत इवाम्बुदा: | भीमसेनके नाराचोंको तेल पिलाया गया था। उनके द्वारा भीमसेनके हाथसे मार खाये हुए शत्रु-सैनिकोंने रणभूमिमें कुपित होकर सहदेवको अपने बाणोंकी वर्षासे ढक दिया, मानो बिजलीसहित मेघोंने जलकी धाराओंसे पर्वतको आच्छादित कर दिया हो ।।
sañjaya uvāca | parvataṃ vāridhārābhiḥ savidyuta ivāmbudāḥ | tato 'syāpatataḥ śūraḥ sahadevaḥ pratāpavān ||
Санджая сказал: «Как тучи, сверкая молниями, потоками дождя заливают и заволакивают гору, так и вражеские воины, разъярённые на поле брани после ударов Бхимасены, накрыли Сахадеву густым ливнем стрел. Тогда доблестный и могучий Сахадева ринулся вперёд».
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights kṣatriya-dharma in war: even when overwhelmed by hostile force (an arrow-storm), a righteous warrior does not collapse into fear or rage but advances with steadiness and valor, meeting violence with disciplined courage.
After Bhimasena has struck down many foes, the surviving enemy warriors, angered, concentrate their attack on Sahadeva, covering him with a rain-like barrage of arrows. Despite this, Sahadeva—brave and powerful—moves forward to engage.