चित्रसेनशिर: कायादपाहरत पाण्डव: । तत्पश्चात् पाण्डुकुमारने सुन्दर नासिका और विशाल नेत्रोंसे युक्त कुण्डल और मुकुटसहित चित्रसेनके मस्तकको धड़से काट लिया
sañjaya uvāca | citrasenaśiraḥ kāyād apāharat pāṇḍavaḥ | tataḥ paścāt pāṇḍukumāreṇa sundaranāsikā-viśālanetra-yuktaṃ kuṇḍala-mukuṭa-sahitaṃ citrasenasya mastakaṃ dhaḍāt kāṭitam |
Санджая сказал: Один из Пандавов сразил Читрасену, отсёк ему голову и унес её прочь от тела. Затем сын Панду отделил голову Читрасены от туловища — украшенную серьгами и венцом, с красивым носом и большими глазами, — показывая мрачную окончательность полевой «справедливости», где доблесть и судьба сходятся в утрате, не подлежащей возврату.
संजय उवाच
The verse underscores the harsh dharma of war: in a kṣatriya battle context, victory and death are decisive, and even a noble, ornamented warrior meets the same end—highlighting impermanence and the grave ethical weight of violence.
Sanjaya reports that a Pandava kills the warrior Citrasena by severing his head from his body; the description notes the head’s ornaments (earrings and crown) and features, emphasizing the dramatic, brutal closure of the combat.