Sauptika Parva, Adhyaya 8 — Dhṛṣṭadyumna-vadha and the Camp’s Nocturnal Rout
धृष्टद्युम्नस्य निलयं शनकैरभ्युपागमत् । वह महाबाहु वीर शिविरके प्रत्येक स्थानसे परिचित था, अतः धीरे-धीरे धृष्टद्युम्नके खेमेमें जा पहुँचा ।। ते तु कृत्वा महत् कर्म श्रान्ताश्ष बलवद् रणे
sañjaya uvāca |
dhṛṣṭadyumnasya nilayaṃ śanakair abhyupāgamat |
Санджая сказал: Он, шаг за шагом и бесшумно, приблизился к жилищу (шатру) Дхриштадьюмны. Зная устройство стана и каждое место в нём, могучерукий воин медленно пробрался, пока не достиг павильона Дхриштадьюмны,—поступок, обнажающий нравственную тьму ночного набега, когда знание местности и скрытность служат тому, чтобы поразить отдыхающего врага, а не встретиться с ним открыто на поле брани.
संजय उवाच
The verse highlights how stealth and insider knowledge can be turned toward harmful ends, pointing to the ethical decline of warfare in the Sauptika episode: victory pursued through nocturnal surprise against the unsuspecting is portrayed as morally tainted, contrasting with ideals of open, rule-bound combat.
Sañjaya narrates that the attacker advances quietly toward Dhṛṣṭadyumna’s tent, moving cautiously through the camp because he knows its arrangement and positions, setting up the ensuing killing in the sleeping quarters.