क्षत्रियस्य महाराज जये वृत्ति: समाहिता । स वै धर्मस्त्वधर्मो वा स्ववृत्तौ का परीक्षणा
kṣatriyasya mahārāja jaye vṛttiḥ samāhitā | sa vai dharmas tv adharmo vā svavṛttau kā parīkṣaṇā ||
Дурьодхана сказал: «О великий царь, всё призвание кшатрия устремлено к победе. Будет ли она праведной или неправедной — что тут ещё проверять в собственной, назначенной судьбой, стезе?»
दुर्योधन उवाच
The verse presents Duryodhana’s hardline view that a kṣatriya’s defining duty is victory and dominance, treating moral evaluation (dharma vs. adharma) as secondary or even irrelevant when pursuing one’s class-based vocation.
In the Sabha Parva context, Duryodhana is articulating a political-royal rationale: he frames the warrior-king’s role as inherently oriented toward conquest, implying that success itself justifies action and that questioning the morality of such conduct is unnecessary.