Shloka 8
Dhṛtarāṣṭra–Duryodhana Saṃvāda on Restraint and Rājānīti
Chapter 50
हितं हि परम मन्ये विदुरो यत् प्रभाषते । क्रियतां पुत्र तत् सर्वमेतन्मन्ये हितं तव,“विदुर जो कहते हैं, उसीको मैं अपना सर्वोत्तम हित मानता हूँ। बेटा! तुम भी वही सब करो। मेरी समझमें तुम्हारे लिये यही हितकर है
hitaṁ hi paramaṁ manye viduro yat prabhāṣate | kriyatāṁ putra tat sarvam etan manye hitaṁ tava ||
Вайшампаяна сказал: «Всё, что говорит Видура, я считаю высшим благом. Потому, сын мой, пусть будет исполнено всё это. По моему разумению, лишь это поистине полезно тебе.»
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse elevates wise counsel—especially Vidura’s dharmic advice—as the highest welfare (hita). It urges prompt implementation of ethically sound guidance rather than ignoring it for pride, anger, or expediency.
Within the Sabha Parva’s courtly setting, Vaiśampāyana reports a statement in which a senior voice affirms Vidura’s counsel as supremely beneficial and instructs a ‘son’ (a younger authority figure) to put that advice into practice for his own good.