Rājasūyābhiṣeka-darśana: Duryodhana’s Observation of the Consecration
शकुनिरुवाच दुर्योधनो महाराज विवर्णो हरिण: कृश: । दीनश्रिन्तापरश्वैव तं विद्धि मनुजाधिप
śakunir uvāca—duryodhano mahārāja vivarṇo hariṇaḥ kṛśaḥ | dīnaś cintāparaś caiva taṃ viddhi manu-jādhipa ||
Шакуни сказал: «О великий царь, Дурьодхана побледнел и иссох, словно олень; он истощён. Он несчастен и целиком погружён в тревожные думы. О владыка людей, пойми его состояние».
वैशम्पायन उवाच
The verse highlights how inner agitation—born of desire, envy, or political anxiety—manifests outwardly as physical decline; it implicitly warns rulers to read such signs carefully and to address the ethical roots of unrest rather than merely its symptoms.
Śakuni reports to King Dhṛtarāṣṭra that Duryodhana has become pale, thin, and miserable, constantly preoccupied with worry, urging the king to recognize the prince’s troubled state.