Pitāmaha-sabhā-varṇana & Hariścandra-māhātmya
Description of Brahmā’s Assembly and the Eminence of Hariścandra
सा सभा तादृशी दृष्टा मया लोकेषु दुर्लभा । सभेयं राजशार्दूल मनुष्येषु यथा तव,नृपश्रेष्ठ वह सभा सम्पूर्ण तेजसे सम्पन्न, दिव्य तथा ब्रह्मर्षियोंक समुदायसे सेवित और पापरहित एवं ब्राह्मी श्रीसे उद्भधासित और सुशोभित होती रहती है। वैसी उस सभाका मैंने दर्शन किया है। जैसे मनुष्यलोकमें तुम्हारी यह सभा दुर्लभ है, वैसे ही सम्पूर्ण लोकोंमें ब्रह्माजीकी सभा परम दुर्लभ है
sā sabhā tādṛśī dṛṣṭā mayā lokeṣu durlabhā | sabheyaṃ rājaśārdūla manuṣyeṣu yathā tava ||
«Я видел такое собрание — редчайшее во всех мирах. О тигр среди царей, как этот твой зал трудно найти среди людей, так и собрание Брахмы чрезвычайно редко во всём космосе. Тот божественный чертог, полный великолепия, окружённый сонмами брахмариши, свободный от греха и сияющий брахмическим величием, вечно блистает собственной славой; таков зал, который я узрел.»
नारद उवाच
True greatness is measured not merely by wealth or architecture but by purity, spiritual radiance, and the company it attracts. An assembly that is ‘pāparahita’ (free from sin) and honored by sages is portrayed as approaching the dignity of divine realms.
Nārada describes having seen an extraordinary, divinely radiant assembly (associated with Brahmā) and uses it as a cosmic comparison to praise the king’s own sabhā, declaring that just as the king’s hall is rare among humans, Brahmā’s hall is rare among all worlds.