जयं मत्वा विपुलं वै त्वदीया- स्तलान् निजष्नु: सिंहनादांश्व नेदु:
jayaṁ matvā vipulaṁ vai tvadīyās talān nijaṣṇuḥ siṁhanādāṁś ca neduḥ
Санджая сказал: Считая, что великая победа уже обеспечена, твои воины забили в боевые барабаны и взревели, как львы. Опьянённые предвкушением торжества, они провозглашали уверенность, а не сдержанность,—знамение того, как гордыня вспыхивает среди нравственной неопределённости войны.
संजय उवाच
The verse highlights how certainty of success can inflate pride and noise—symbolized by drums and lion-roars—suggesting that in war, outward confidence may mask inner moral peril; dharma calls for vigilance and humility even amid apparent advantage.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that the Kaurava side, believing a decisive victory to be near, beat their drums and raised loud battle-cries, signaling heightened morale and aggressive momentum on the battlefield.