कर्णपुत्रवधः (The Fall of Vṛṣasena) — Karṇa Parva, Adhyāya 62
चक्ररक्षौ तु पार्थस्य माद्रीपुत्रौ परंतपौ । तावप्यधावतां कर्ण राजानं मा वधीरिति
cakrarakṣau tu pārthasya mādrīputrau paraṁtapau | tāv apy adhāvatāṁ karṇa rājānaṁ mā vadhīr iti ||
Санджая сказал: Два сына Мадри — Накула и Сахадева, грозные мучители врагов, — были поставлены стражами колёс (wheel-guards) колесницы царя Юдхиштхиры, сына Притхи. Увидев, как Карна яростно рвётся вперёд, они тоже бросились к нему, намереваясь не допустить, чтобы он убил царя, — охраняя своего владыку и исполняя долг среди смятения битвы.
संजय उवाच
The verse highlights kṣatriya-dharma expressed as protective loyalty: attendants and brothers must shield the king in crisis. Ethical emphasis falls on duty-bound defense—placing the safety of the rightful leader above personal risk in the turmoil of battle.
Nakula and Sahadeva are positioned as Yudhiṣṭhira’s chariot wheel-guards. When Karṇa advances with lethal intent, they rush to confront him, determined to prevent Yudhiṣṭhira’s death.