निशितैरिषुभि: कर्ण पञ्चाशद्धिः समार्पयत् महाराज! इससे कुपित हुए धर्मपुत्र युधिष्ठिरने कर्णपर पचास पैने बाणोंका प्रहार किया
sañjaya uvāca | niśitair iṣubhiḥ karṇa pañcāśadbhiḥ samārpayat | mahārāja! tataḥ kupito dharmaputro yudhiṣṭhiraḥ karṇam prati pañcāśat tīkṣṇaiḥ bāṇaiḥ prāharat |
Санджая сказал: О царь, он поразил Карну пятьюдесятью острыми стрелами. Разгневанный этим, Дхармасын Юдхиштхира ответил Карне, осыпав его пятьюдесятью меткими, режущими древками. Этот обмен являет мрачную взаимность войны: гнев отвечает на рану, и даже праведник втягивается в соразмерное насилие под тяжестью долга на поле брани.
संजय उवाच
The verse highlights how quickly anger can overtake even a dharmic character in the heat of war, turning conflict into reciprocal escalation; it implicitly warns that righteousness is hardest to preserve amid injury and provocation.
In the Karna Parva battle scene, Karna is struck with fifty sharp arrows; Yudhishthira, angered, responds by striking Karna with fifty keen arrows in return.