कर्णपर्व — अध्याय ५९
Arjuna Breaks the Encirclement; Bhīma Reinforces
“कुन्तीकुमार! रणभूमिमें शत्रुसूदन कर्णके द्वारा खदेड़ा हुआ यह रथियोंका समूह सब ओर पलायन कर रहा है ।। हस्तिकक्ष्यां रणे पश्य चरन्तीं तत्र तत्र ह । रथस्थं सूतपुत्रस्य केतुं केतुमतां वर,“ध्वज धारण करनेवाले रथियोंमें श्रेष्ठ अर्जुन! देखो, सूतपुत्रके रथपर कैसी ध्वजा फहरा रही है? हाथीकी रस्सीके चिह्लसे युक्त उसकी पताका रणभूमिमें यत्र-तत्र कैसे विचरण कर रही है
sañjaya uvāca | kuntīkumāra! raṇabhūmau śatrusūdana karṇena khāditaḥ (khādita iva) ayaṃ rathināṃ samūhaḥ sarvataḥ palāyate || hastikakṣyāṃ raṇe paśya carantīṃ tatra tatra ha | rathasthaṃ sūtaputrasya ketuṃ ketumatāṃ vara ||
Санджая сказал: «О сын Кунти! На поле брани эта рать колесничих, оттеснённая Карной — губителем врагов, — бежит во все стороны. Смотри в сражении: знамя с эмблемой верёвки, опоясывающей брюхо слона, мечется то тут, то там. О лучший среди знаменосцев, узри высокое знамя на колеснице сына суты (Карны).»
संजय उवाच
The verse highlights how visible symbols of prowess—like a warrior’s banner—affect morale and perception in war. Ethically, it underscores the kṣatriya world where reputation, signs, and demonstrated strength can turn the tide, causing fear or confidence across armies.
Sañjaya reports that Karṇa has driven a group of chariot-fighters into flight. He draws attention to Karṇa’s chariot-standard, marked with an elephant-girth-rope emblem, seen moving across the battlefield as Karṇa advances.