कृष्णेन अर्जुनस्य प्रोत्साहनम् — Kṛṣṇa’s Exhortation to Arjuna
Prelude to Karṇa’s Slaying
गदानां परिघाणां च कणपानां च क्षिप्यताम् । प्रासानां भिन्दिपालानां भुशुण्डीनां च सर्वश:,उस अत्यन्त दारुण संग्राममें हमलोग निरन्तर चलाये जानेवाले परिघों, गदाओं, कणपों, प्रासों, भिन्दिपालों और भुशुण्डियोंकी धारा-सी गिरती देख रहे थे। सब ओर टिड्डी- दलोंके समान बाणोंकी वर्षा हो रही थी
gadānāṁ parighāṇāṁ ca kaṇapānāṁ ca kṣipyatām | prāsānāṁ bhindipālānāṁ bhuśuṇḍīnāṁ ca sarvaśaḥ ||
Санджая сказал: «Повсюду мы видели неустанную бурю метаемого оружия — железные дубины и палицы, тяжёлые метательные снаряды, копья, бхиндипалы и бхушунди, — всё это бросали без передышки. В той страшной битве поле казалось наполненным непрерывным потоком падающего железа, словно сам воздух густел от нисхождения гибели».
संजय उवाच
The verse primarily intensifies the moral atmosphere of Kurukṣetra by portraying war as an overwhelming, indiscriminate torrent of destruction. It implicitly warns how, when dharma collapses into hostility, human agency becomes absorbed into a machinery of violence where weapons fall ‘everywhere’ without restraint.
Sañjaya describes to Dhṛtarāṣṭra the ferocity of the fighting: countless heavy weapons—maces, iron bludgeons, missiles, spears, and other projectiles—are being continuously hurled from all directions, making the battlefield appear like a ceaseless downpour of arms.