कृष्णोपदेशः, अर्जुनस्य क्षमा-याचनम्, कर्णवध-अनुज्ञा
Krishna’s Counsel, Arjuna’s Apology, and Authorization for Karṇa’s Slaying
तथा रथशतं साग्रं पत्ती क्ष शतशो5परान् । न्यहनत् पाण्डवो युद्धे तापयंस्तव वाहिनीम्
tathā rathaśataṃ sāgraṃ pattīkṣaśataśo 'parān | nyahanat pāṇḍavo yuddhe tāpayans tava vāhinīm ||
Санджая сказал: «Так же и Пандава в бою сразил ровно сотню колесниц, а также сотни пеших воинов и слонов, обжигая твоё войско неослабевающим натиском».
संजय उवाच
The verse underscores the battlefield ethic of sustained pressure and decisive action in kṣatriya warfare: a warrior’s prowess is measured by the ability to break enemy formations and morale, even as the narration implicitly highlights the tragic cost of such duty-driven violence.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that a Pāṇḍava warrior is cutting down large numbers of Kaurava forces—chariots, infantry, and elephants—so effectively that the Kaurava host is described as being ‘scorched’ (tāpayān), i.e., severely harried and shaken.