कर्णनिधनश्रवणम् — Hearing of Karṇa’s Fall and Dhṛtarāṣṭra’s Lament
किरातानामधिपति: सागरानूपवासिनाम् | देवराजस्य धर्मात्मा प्रियो बहुमत: सखा
kirātānām adhipatiḥ sāgarānūpavāsinām | devarājasya dharmātmā priyo bahumataḥ sakhā
Санджая сказал: «Он был владыкой киратов (Kirāta), живущих у морского берега и в болотистых низинах, — человеком праведной души, любимцем Индры, царя богов, и верным, высоко чтимым другом».
संजय उवाच
The verse frames political and martial authority within an ethical lens: true stature is not only rulership (adhipati) but also being dharmātmā—valued for righteousness and trusted friendship, even in a war context.
Sañjaya is describing a notable leader: the chief of the Kirātas living in coastal and marsh regions, characterized as righteous and as a dear, respected friend of Devarāja (Indra), indicating his prestige and alliances.