Shloka 33
युधिष्ठिरस्य धनंजय-प्रति गर्हा
Yudhiṣṭhira’s Reproach to Dhanaṃjaya
सात्यकिश्नेकितानश्च युयुत्सु: पाण्ड्य एव च । धृष्टद्युम्न: शिखण्डी च द्रौपदेया: प्रभद्रका:,एते च त्वरिता वीरा वसुषेणमताडयन् । सात्यकि, चेकितान, युयुत्सु, पाण्ड्य, धृष्टद्युग्न, शिखण्डी, द्रौपदीके पाँचों पुत्र, प्रभद्रकगण, नकुल-सहदेव, भीमसेन और शिशुपालपुत्र एवं करूष, मत्स्य, केकय, काशि और कोसल-देशोंके योद्धा--ये सभी वीर सैनिक तुरंत ही वसुषेण (कर्ण)-को घायल करने लगे
sātyakiś cnekītānaś ca yuyutsuḥ pāṇḍya eva ca | dhṛṣṭadyumnaḥ śikhaṇḍī ca draupadeyāḥ prabhadrakāḥ || ete ca tvaritā vīrā vasuṣeṇam atāḍayan |
Санджая сказал: Сатьяки и Чекитана, Ююцу и царь Пандья, вместе с Дхриштадьюмной, Шикханди, сыновьями Драупади и прабхадраками — эти герои без промедления обрушились на Васушену (Карну). В нравственной атмосфере войны это согласованное усилие стороны Пандавов, чтобы сдержать грозного чемпиона, чьё мастерство угрожает равновесию битвы; спешка здесь показана как стратегическая необходимость, а не личная жестокость.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical tension of dharma-yuddha: when a single powerful warrior endangers many, coordinated action and swift restraint can be justified as protection of the larger force. Urgency and unity are portrayed as duties of leadership and alliance in a righteous war.
Sañjaya reports that multiple Pāṇḍava-aligned heroes—Sātyaki, Cekitāna, Yuyutsu, the Pāṇḍya king, Dhṛṣṭadyumna, Śikhaṇḍī, Draupadī’s sons, and the Prabhadrakas—quickly converge and attack Karna (Vasuṣeṇa), attempting to wound and check him on the battlefield.