Shloka 152
कर्णेन युधिष्ठिरानीकविदारणम् / Karṇa’s Breach of Yudhiṣṭhira’s Battle-Line
संस्पृष्ट:स्थाणुना सद्यो निर्व्रण: समजायत । प्रीतश्न भगवान् देव: कर्मणा तेन तस्य वै,परंतु महादेवजीके हाथोंका स्पर्श पाकर परशुरामजीके सारे घाव तत्काल दूर हो गये। परशुरामके उस शत्रुविजयरूपी कर्मसे भगवान् शंकर बड़े प्रसन्न हुए
saṁspṛṣṭaḥ sthāṇunā sadyo nirvraṇaḥ samajāyata | prītaś ca bhagavān devaḥ karmaṇā tena tasya vai ||
Коснувшись Сthāṇu (Шивы), он тотчас избавился от всех ран. Благословенный Владыка — Бог — воистину возрадовался этому его деянию, победе над врагом, показывая, что божественная милость откликается на доблесть, согласную с высшим замыслом.
महेश्वर उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the interplay of human effort and divine favor: courageous action (karma) that accords with a higher, righteous aim can draw divine pleasure, and divine grace can swiftly remove suffering—here symbolized by the immediate healing of wounds.
Maheśvara (Śiva), called Sthāṇu, touches the wounded figure, who becomes instantly healed. Śiva is pleased by that person’s deed—described as a victory over an enemy—indicating divine approval of the action.