कर्णपर्व — पञ्चदशोऽध्यायः | Karṇa Parva, Chapter 15: Pāṇḍya’s Advance and Aśvatthāmā’s Counterstroke
धनंजययुगान्ताक: संशप्तकमहार्णवम् | व्यशोषयत दुःशोषं॑ ती3क्ष्पै: शरगभस्तिभि:,अर्जुनरूपी प्रलयकालिक सूर्यने जिसका शोषण करना कठिन था, ऐसे संशप्तक- सैन्यरूपी महासागरको अपनी बाणमयी प्रचण्ड किरणोंसे सोख लिया
dhanañjaya-yugāntākaḥ saṁśaptaka-mahārṇavam | vyaśoṣayat duḥśoṣaṁ tīkṣṇaiḥ śara-gabhastibhiḥ ||
Санджая сказал: Дхананджая (Арджуна), подобно солнцу в конце века, иссушил необъятный океан самшаптаков — океан, который трудно высушить, — своими острыми стрелами, пылавшими как свирепые лучи.
संजय उवाच
The verse highlights steadfast resolve and disciplined power in a righteous struggle: when purpose is firm and action is precise, even a formidable, seemingly inexhaustible opposition can be decisively overcome.
Sañjaya describes Arjuna’s onslaught against the Saṁśaptaka contingent. Using a grand simile, he says Arjuna—like the end-of-age sun—‘dries up’ their vast host with volleys of sharp arrows, rapidly thinning and breaking their ranks.