Chapter 12: Arjuna’s suppression of the Saṃśaptakas and duel with Aśvatthāmā
Drauṇi
गजों और गजारोहियोंने रथियों, घुड़सवारों और पैदलोंको मार गिराया, पैदलोंने रथियों, घुड़सवारों और हाथीसवारोंको धराशायी कर दिया, घुड़सवारोंने रथियों, पैदलों और गजारोहियोंको मार डाला तथा रथियोंने भी पैदल मनुष्यों और गजारोहियोंको मार गिराया,कैकेयौ सात्यकिं युद्धे शरवर्षेण भास्वता । सात्यकि: केकयौ चापि च्छादयामास भारत
kaikeyau sātyakiṃ yuddhe śaravarṣeṇa bhāsvatā | sātyakiḥ kekayau cāpi cchādayāmāsa bhārata ||
Санджая сказал: В той битве слоны и их наездники валили колесничих, всадников и пеших; пешие сбивали колесничих, всадников и слоновников; конница убивала колесничих, пеших и слоновников; и колесничие также поражали пеших и слоновников. Тогда воин кайкеев осыпал Сатьяки сияющим дождём стрел; и Сатьяки, о Бхарата, в ответ покрыл стрелами и кекайца.
संजय उवाच
The verse highlights the momentum of warfare: once combat is joined, even celebrated heroes respond to attack with counter-attack. It implicitly contrasts kṣatriya valor with the ethical cost of escalation—prowess becomes a cycle of retaliation rather than a space for restraint.
Sañjaya reports a duel-like exchange: a Kaikeya/Kekaya warrior showers Sātyaki with brilliant arrows, and Sātyaki immediately answers by covering his opponent with missiles as well, intensifying the battlefield clash.