Shloka 22
समुद्यम्य गदां गुर्वी यमदण्डोपमां रणे,उन्होंने हाथमें जो भारी गदा उठायी थी, वह रणभूमिमें यमदण्डके समान भयानक जान पड़ती थी। शृंगंधारी कैलास पर्वतके समान ऊपर गदा उठाये हुए भीमसेनको देखकर दुर्योधन और अश्वत्थामाने एक साथ उनपर धावा किया
saṃudyamya gadāṃ gurvīṃ yamadaṇḍopamāṃ raṇe | śṛṅgadhārī kailāsaparvatopamāṃ gadām ūrdhvaṃ dhārayantaṃ bhīmasenaṃ dṛṣṭvā duryodhanaś cāśvatthāmā ca yugapat tam abhyadhāvatām ||
Санджая сказал: Подняв на поле брани свою тяжёлую палицу — страшную, как карательный жезл Ямы, — Бхимасена держал её высоко, словно рогатая гора Кайласа. Увидев его таким, Дурьодхана и Ашваттхаман разом бросились на него.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the moral gravity of war: weapons are not merely tools but symbols of consequence. By likening Bhīma’s mace to Yama’s rod, the text evokes accountability and the inevitability of retribution that follows violent action, even when performed under kṣatriya duty.
Bhīma raises his heavy mace in a fearsome stance on the battlefield. Duryodhana and Aśvatthāmā, seeing him poised to strike, coordinate and rush together to engage him.