अध्याय ८८ — घटोत्कच-दुर्योधनयुद्धवर्णनम्
Ghaṭotkaca–Duryodhana Engagement
दृष्टवा हि भीष्म॑ तमनन्तवीर्य भग्नं च सैन्यं द्रवमाणमेवम् । भीतो<सि नून॑ द्रुपदस्य पुत्र तथा हि ते मुखवर्णो<प्रहृष्ट:,“ट्रपदकुमार! अनन्त पराक्रमी भीष्मको तथा उनके डरसे इस प्रकार हतोत्साह होकर भागती हुई मेरी इस सेनाको देखकर निश्चय ही तुम डर गये हो; क्योंकि तुम्हारे मुखकी कान्ति कुछ ऐसी ही अप्रसन्न दिखायी देती है
dṛṣṭvā hi bhīṣmaṃ tam anantavīryaṃ bhagnaṃ ca sainyaṃ dravamāṇam evam | bhīto 'si nūnaṃ drupadasya putra tathā hi te mukhavarṇo 'prahṛṣṭaḥ ||
Санджая сказал: «Увидев Бхишму — безмерной мощи, — и увидев, как войско разбито и в таком смятении обращается в бегство, о сын Друпады, ты, верно, устрашился; ибо цвет твоего лица явно не сияет уверенностью».
संजय उवाच
The verse highlights how inner states—fear, confidence, resolve—manifest outwardly, and how leaders read such signs in war. Ethically, it underscores the kṣatriya expectation of steadiness under pressure and the moral weight of maintaining courage when one’s forces falter.
Sañjaya addresses Drupada’s son Dṛṣṭadyumna, pointing out that Bhīṣma’s overwhelming prowess and the sight of the army breaking and fleeing have shaken him. Sañjaya infers Dṛṣṭadyumna’s fear from his visibly altered, joyless facial expression.