Shloka 48
भीष्म-युधिष्ठिर-संमर्दः
Bhīṣma’s Pressure on Yudhiṣṭhira; Śikhaṇḍī’s Approach; Evening Withdrawal
तिष्ठ तिछ्ठेति चामन्त्रय दुष्कर्ण भ्रातुरग्रत: । मुमोचास्मै शितान् बाणान् ज्वलितान् पन्नगानिव,फिर भाईके सामने ही दुष्कर्णसे 'खड़ा रह, खड़ा रह” ऐसा कहकर उसके ऊपर प्रज्वलित सर्पोंके समान तीखे बाणोंका प्रहार किया
tiṣṭha tiṣṭheti cāmantarya duṣkarṇaṁ bhrātur agrataḥ | mumocāsmai śitān bāṇān jvalitān pannagān iva ||
Санджая сказал: Затем, окликнув Душкарну: «Стой! Стой!» — и сделав это прямо перед его братом, он выпустил в него острые стрелы, пылающие, словно змеи. Этот поступок ещё более усилил свирепость и унижение в той схватке на поле брани.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how speech and intent shape the ethics of conflict: a warrior’s taunt (“Stand! Stand!”) is not merely descriptive but meant to intimidate and dishonor, showing how aggression can be intensified through humiliation as well as weapons.
Sañjaya reports that a warrior addresses Duṣkarṇa with a repeated challenge and, in the presence of Duṣkarṇa’s brother, shoots sharp, blazing arrows at him, compared to fiery serpents.