Adhyāya 74 (Book 6, Bhīṣma-parva): Bhīma–Duryodhana re-engagement and afternoon escalation
निरभश्रे विद्युतस्तीव्रा दिशश्व॒ रजसा5<वृता: । प्रादुरासन् महोल्काश्न सनिर्घाता विशाम्पते
sañjaya uvāca | nirabhraśre vidyutas tīvrā diśaś ca rajasāvṛtāḥ | prādurāsan maholkāś ca sanirghātā viśāmpate prajānātha ||
Санджая сказал: «О владыка народа, защитник подданных — хотя небо было безоблачным, сверкали яростные молнии; все стороны света заволокло пылью; и с громовыми, словно удар молота-ваджры, раскатами явились и пали великие метеоры». Картина дана как зловещее нравственное знамение: сама природа будто протестует против грядущей бойни, предупреждая, что война, ведомая адхармой, ввергает мир в смуту.
संजय उवाच
The verse presents unnatural portents—lightning without clouds, dust-filled horizons, falling meteors—as a moral warning: when rulers and warriors proceed toward destructive conflict, the world’s order (dharma) is felt to be disturbed, and nature mirrors that imbalance.
Sañjaya reports to King Dhṛtarāṣṭra a series of terrifying battlefield omens: despite a clear sky, lightning flashes; dust obscures all directions; and large meteors fall with thunderous sounds—signaling impending calamity as the war intensifies.