Arjuna’s Advance toward Bhīṣma; The Gāṇḍīva’s Signal and the Armies’ Convergence (भीष्माभिमुखगमनम् — गाण्डीवनिर्घोष-ध्वजवर्णनम्)
मिषतां सर्वसैन्यानामनयद् यमसादनम् । इसके बाद उस महासमरमें भीमसेनने सम्पूर्ण सेनाओंके देखते-देखते श्षुरप्रसे मारकर सुलोचनको भी यमलोकका अतिथि बना दिया
miṣatāṁ sarvasainyānām anayad yamasādanam |
Санджая сказал: На глазах у всех собравшихся войск он отправил его в обитель Ямы — открыто убив среди великой битвы. Затем в том грандиозном сражении Бхимасена, при всеобщем зрелище, поразил и Сулочану острым оружием, сделав его «гостем» мира Ямы.
संजय उवाच
The verse highlights the public, duty-bound nature of battlefield action and its ultimate consequence—death. It implicitly points to the ethical weight of kṣatriya warfare: deeds are witnessed, reputation is forged, yet all culminates in mortality under Yama’s domain.
Sañjaya reports that, in the midst of battle, a warrior is slain in full view of all the troops—so decisively that he is said to be ‘sent to Yama’s abode,’ a conventional epic expression for being killed.