Vāsudeva-Māhātmya: Duryodhana’s Inquiry and Bhīṣma’s Theological Account of Keśava
प्रवर्तितामर्जुनबाणसड्चै- मेंदोवसासृक्प्रवहां सुभीमाम् । हतप्रवीरां च तथैव दृष्ट्वा सेनां कुरूणामथ फाल्गुनेन
pravartitām arjunabāṇasaṅghair medovasāsṛk-pravahāṁ subhīmām | hatapravīrāṁ ca tathaiva dṛṣṭvā senāṁ kurūṇām atha phālgunena ||
Санджая сказал: Увидев, как войско куру, приведённое в движение, было загнано в страшное состояние градом стрел Арджуны — с потоками жира, костного мозга и крови, лишённое своих лучших героев, — (царь в душе содрогнулся), созерцая то, что сотворил Пхалгуна.
संजय उवाच
The verse highlights the ethical gravity of war: even when a warrior acts within kṣatriya-dharma, the reality of battle is horrific and costly. It invites reflection on duty performed without delusion, alongside clear awareness of suffering caused.
Sañjaya describes the Kuru army being violently overwhelmed by Arjuna (Phālguna). Under the barrage of arrows, the host becomes a dreadful scene of blood and bodily matter, and its leading heroes are cut down—signaling a decisive turn in the fighting.